Διαβάστε παρακάτω την ανάρτηση που έκανε ο Φώτης Θεοχάρης σχετικά με την τραγωδία στο Βελούχι, όπου συμμετείχε ενεργά στην επιχείρηση έρευνας και περισυλλογής. Με λόγια αιχμηρά αλλά και βαθιά ανθρώπινα, επισημαίνει τα λάθη που κοστίζουν ζωές στο βουνό και στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα ευθύνης προς όλους όσοι συμμετέχουν σε ορεινές δραστηριότητες.
☆
Η σημερινή ημέρα στο Βελούχι άφησε ένα βαρύ αποτύπωμα στην ψυχή όλων μας. Εκεί όπου πολλοί αναζητούμε την ομορφιά και την ελευθερία του βουνού, ήρθαμε αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα.
Η σκέψη ότι ένας άνθρωπος, ένας «δικός μας» ορειβάτης (όλοι οι ορειβάτες είμαστε μια μεγάλη «οικογένεια»), βρέθηκε μόνος του σε αυτό το περιβάλλον δεν προκαλεί μόνο θλίψη προκαλεί και οργή. Η αρχή «κανείς δεν μένει πίσω» δεν είναι να είχαμε να λέγαμε αλλά είναι αδιαπραγμάτευτος κανόνας ασφάλειας. Η «εγκατάλειψη» συμμετέχοντα ακόμα και ενός έμπειρου στα πλαίσια μιας ορειβατικής ομάδας συνιστά σοβαρή αποτυχία ορεινής κουλτούρας και κρίσης. Αν για οποιοδήποτε λόγο ο καιρός χάλαγε ή το πεδίο δυσκολεύει, υπάρχουν τεχνικές στην ορειβασία ώστε αποτρέψεις περιστατικά του να χαθεί κάποιος/ αποκοπεί κάποιος από την ομάδα. Για ακόμη μια φορά αυτά τα λάθη δεν είναι «ατυχίες», δυστυχώς είναι επιλογές που μπορεί να κοστίσουν ζωές… και κοστίζουν.
Η σορός βρέθηκε σε χιονισμένο πεδίο, περίπου στα 2.000 μ. υψόμετρο, στην βόρεια πλευρά του Βελούχιου( Όρος Τυμφρηστός), σε πτώση από μεγάλο λούκι με κατεύθυνση βόρεια προς το Μεσοβούνι Ρέμα. Κατά την εκτίμησή μου, βάσει των στοιχείων που ήταν ορατά κατά την άφιξή, τη θέση του σώματος και τα ίχνη αίματος, φαίνεται ότι ο άνθρωπος ζούσε στο σημείο αυτό και ύστερα εξέπνευσε. Δεν γνωρίζω εάν ο θάνατος επήλθε από αιμορραγία λόγω πτώσης ή από το κρύο, αυτό θα το καθορίσει η Ιατροδικαστική Υπηρεσία.
Στη σημερινή επιχείρηση έρευνας και διάσωσης, εντελει περισυλλογής, συμμετείχα ενεργά, στο ορειβατικό/πεζοπορικο τμήμα, μαζί με τις δυνάμεις της 1η ΕΜΑΚ, της 7η ΕΜΑΚ, της 8η ΕΜΑΚ, την Πυροσβεστική Υπηρεσία Καρπενησιου καθώς και ενος ακόμη Ευρυτάνα ορειβάτη εθελοντή. Η συνεργασία μας ήταν άψογη. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στους τρεις ορειβάτες με τα ορειβατικά σκι που με πραγματική καλοσύνη και σεμνότητα, βοήθησαν έμπρακτα στην ανεύρεση.
Αξίζει όμως να ειπωθεί ότι όταν συμμετέχουμε σε ορεινές δραστηριότητες, οφείλουμε να έχουμε την ωριμότητα να σταματάμε εγκαίρως. Αν οι συνθήκες δυσκολεύουν, αν η ομάδα «σπάει», αν κάτι δεν πάει καλά είναι απαραίτητο να ακολουθούνται οι κανόνες ασφαλούς καθοδήγησης. Καλύτερα μια χαμένη μέρα στο βουνό και όλοι σώοι στο σπίτι, παρά να τίθεται ανθρώπινη ζωή σε κίνδυνο και να κινητοποιούνται διασώστες για τα αυτονόητα.
Είναι πραγματικότητα ότι η περισυλλογή ενός ανθρώπου χωρίς ζωή δεν συνηθίζεται ποτέ. Κάθε φορά μένει ένα βάρος και ένα μεγάλο μάθημα. Μακάρι αυτή η τραγωδία να μας κάνει όλους πιο προσεκτικούς, πιο υπεύθυνους και πάνω απ’ όλα πιο ανθρώπινους στο βουνό.
Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους.
Υ.Γ. Τις προηγούμενες δύο ημέρες, πέραν των ομάδων της ΕΜΑΚ και της πυροσβεστικής υπηρεσίας Καρπενησιου, εθελοντικές ομάδες διάσωσης και πολλοί εθελοντές με αγάπη για το βουνό και τον συνάνθρωπο έδωσαν πραγματικό αγώνα στο πεδίο.
Από την πρώτη στιγμή των αναζητήσεων παρόν ήταν και το Ελληνικό Διασωστικό Σώμα Ευρυτανίας με πέντε μέλη, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην προσπάθεια.
Παρότι πρόκειται για μια μικρή ομάδα, η προσφορά της είναι πολύτιμη και αξίζει έμπρακτη στήριξη από την Πολιτεία, ιδιαίτερα στην Ευρυτανία, όπου το ορεινό πεδίο είναι απαιτητικό. Μακάρι περισσότεροι άνθρωποι από την περιοχή να στελεχώσουν την προσπάθεια, ώστε η δύναμη και η ετοιμότητα της ομάδας να ενισχυθούν ακόμη περισσότερο προς όφελος της ασφάλειας όλων μας.
Τους αξίζουν χιλιάδες συγχαρητήρια! Σε ΟΛΟΥΣ !
Επιμέλεια Έλενα Κανέλλου.
