Με αφορμή τη θύελλα αντιδράσεων που προκλήθηκαν τις τελευταίες ημέρες σχετικά με την ανέγερση της πύλης στον περιβάλλοντα χώρο του Γυμνασίου – Λυκείου,ο αρχιτέκτονας μηχανικός του έργου κ.Βεργιαννίτης έδωσε την δική του εξήγηση για το ποια είναι η πραγματική επέμβαση μέσα απο την προσωπική του σέλιδα στα social media:
-Η είσοδος προσπαθεί να δώσει ένα διαφορετικό στυλ εισόδου απο τα παροχειμένα στυλ που επικρατούν επί πολλές δεκαετίες.
-Αυτή η μικρή σχετικά αλλαγή σε σύγκριση με τον επιβλητικό όγκο του συγκροτήματος πολλαπλών δραστηριοτήτων,δημιουργεί την πρώτη επαφή με τον επισκέπτη όπου δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη αλλά θα πρέπει να αρχίσει ο παρατηρητής – περαστικός να <<μιλάει>> με αυτή την αστική παρέμβαση-είσοδο.
-Το συγκρότημα εμπλουτίζεται με έννοιες (σχολείο-εκπαίδευση,αρχιτεκτονική τοπίου-εναρμόνιση εξωτερικού μικρόκοσμου,θέατρο-κουλτούρα-τέχνη, γήπεδο – άθληση – φυσική κατάσταση ανθρώπινου είδους).Για όλα αυτά θα πρέπει να υπάρχει μια αρχή (είσοδος) για να αρχίσουν να ωριμάζουν μέσα απο την πρώτη επαφή με τον χώρο αλλά πρωταρχικά να προσπαθήσει το κάθε παιδί που περνάει αυτή την <<πύλη>> να διερωτάται και μετά τι μπορεί να συναντήσει ,δηλ. ενδιαφέρον ας προχωρήσω και παρακάτω να ανακαλύψω και κάτι άλλο που μπορεί να μου ερεθίσει τις αισθήσεις.
–Η τοποθέτηση δεν έχει γίνει τυχαία και ο άξονας της εισόδου δηλώνει στον περαστικό ότι θα πρέπει να κατευθυνθεί προς το άλλο μεγάλο λιτό και συνάμα χαρακτηριστικό γεωμετρικό σχήμα της αυλής του θεάτρου για να δηλώσει την ταυτότητα του και να αναδείξει την κουλτούρα και την τέχνη,τον πολιτισμό μας.
-Η πύλη λειτουργεί ως πομπός και δέκτης για το συγκρότημα ,ένα φίλτρο, ένα στοιχείο ορόσημο,λιτό, μοντέρνο που σέβεται την ιστορία και την υφιστάμενη αρχιτεκτονική χωρίς να χάνεται μιας και υπάρχει το ογκοδέστατο σχολικό συγκρότημα που βρίσκεται εκεί ως πρωταγωνιστικός ρόλος να δεσπόζει.
