Ελένη ή Ο Κανένας μυθιστόρημα ΡΕΑ ΓΑΛΑΝΑΚΗ

Κοινοποίηση

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Μια γυναίκα με ανδρικά ρούχα. Τόπος Φλωρεντία. Φοιτήτρια ζωγραφικής. Το όνομα της: Ελένη Αλταμούρα. Το μυθιστόρημα της Ρέα Γαλανάκη ΕΛΕΝΗ ή Ο ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είναι απλώς μια βιογραφία. Είναι ένα μυθιστόρημα βασισμένο στη ζωή της μεγάλης Ελληνίδας ζωγράφου Ελένης Αλταμούρα. Κόρη ενός καπετάνιου κι έπειτα θεατρώνη. Μοναδική συμβουλή του: Να μην ξεχάσει πως είναι Ελληνίδα. Να μην ξεχνάς πως είσαι Ελληνίδα, της είπε κάποτε ο κύρης της. Ποτέ δεν ξέχασε, ούτε έλευσε, το αίνιγμα αυτής της πρότασης, γι’ αυτό κι ερχότανε ο καπετάνιος, όταν το ακυβέρνητο καράβι της κινδύνευε να τσακιστεί. Έστριβε το πηδάλιο και χανόταν λέγοντας της να μην παραπονιέται για τις τόσο σύντομες επισκέψεις των νεκρών.
Στην Ελλάδα του 19ου αιώνα μια σπετσιώτισσα γυναίκα μετακομίζει στην Ιταλία για να σπουδάσει το πρώτο της πάθος, τη ζωγραφική. Ντύνεται με ανδρικά ρούχα, για να καταφέρει να μαθητεύσει στον κόσμο των χρωμάτων. Μιασύγχρονη Μπουμπουλίνα. Τούτη η πρώτη θυγατέρα, πιο πολύ από τις άλλες δύο, καθόταν στα κατώφλια των σπιτιών κι άκουγε τα παραμύθια που λέγαν οι γυναίκες την ώρα του αποσπερίτη, έως αργά. Τα παραμύθια, που εκείνα τα χρόνια όλα εστιάζονταν στο παραμύθι της Μεγάλης τους Κυράς. Το όνομα της ακουγόταν πάντα από τις γυναίκες των ψαράδων σιγανά, σχεδόν με τρόμο, αφού το πνεύμα της δεν πρέπει να είχε ολότελα αναπαυτεί και τρογυρνούσε. Ήδη στον καμβά της ζωής της, εμφανίζεται το δεύτερο πάθος της. Ο επαναστάτης ζωγράφος Σαβέριο Αλταμούρα. Ένας γάμος που θα λήξει άδοξα.
Τον άκουγα δίχως να τον προσέχω πια. Αμφέβαλλα αν στεκότανε μπροστά μου άνθρωπος με θέρμη και ψυχή, ή αν ένα από τα ελληνικά μου αγάλματα έλαβε ξαφνικά ζωή.[…] Από τη μεριά μου πάλι δεν κατάλαβα, απονήρευτη όπως στάθηκα μπροστά του, τι έκρυβαν τα πολλά του χαμόγελα.Έτσι κι αλλιώς θα τον κολάκευε η προοπτική ότι, βαδίζοντας κατά την μεριά της Ρώμης, μια Ελένη, μια γνήσια Ελληνίδα θα είχε αφοσιωθεί στη σκέψη του, νύφη δική του, μολονότι κωμική μέσα στα αντρίκεια ρούχα.
Θα ακολουθήσει η επιστροφή στην Ελλάδα. Το βαρύ πένθος για τα παιδιά της. Τα μαύρα φουστάνια.
Απομονώνεται. Γίνεται αυτοκαταστροφική. Οι μνήμες την ακολουθούν συνεχώς. Δημιουργεί και συγχρόνως καταστρέφει. Καταργεί τον χρόνο. Λησμονά τους ζωντανούς. Καλεί τους νεκρούς της. Την λένε μάγισσα. Είναι μια αδάκρυτη Ελληνίδα. Η Ρέα Γαλανάκη αναπτύσσει μέσα από ένα δυικό τρόπο γραφής: ταξίδι – εγκλεισμός και ηδονή – πένθος. Ποιητική γραφή. Λόγος πυκνός. Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα. Τιμήθηκε για το βιβλίο, με το Κρατικό Βραβείο το 1999.

Γράφει: Θεοφάνης Λ. Παναγιωτόπουλος, Θεολόγος, συγγραφέας, & ραδιοφωνικός παραγωγός

 

 

Κοινοποίηση

Facebook
Twitter
LinkedIn

Αντώνης Ρέμος – «Ρωτάνε»

Ο Αντώνης Ρέμος χαρίζει ακόμα μία επιτυχία, το «Ρωτάνε», το νέο single από το πρόσφατο album του «Πάντα & Ποτέ volume I», που κυκλοφορεί από

Read More »

“Εγώ είμαι η Λένα” – Η επιστροφή

Ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια στα τέλη της δεκαετίας του ’90, αποκτά νέα ενορχήστρωση και επανακυκλοφορεί! Το τραγούδι “Εγώ είμαι η Λένα”, που χαρακτήρισε

Read More »